کتاب هستی و زمان از مارتین هایدگر
اگر کتاب هستی و زمان را از زاویه تجربه انسانی نگاه کنیم با متنی روبرو می شویم که می خواهد نشان دهد زندگی روزمره انسان چگونه شکل می گیرد هایدگر می گوید انسان تنها یک موجود بیولوژیک نیست بلکه موجودی است که در دل جهان معنا زندگی می کند او توضیح می دهد که ما همیشه در شبکه ای از روابط با اشیا و انسان های دیگر قرار داریم ابزارها کارها و گفتگوها همه بخشی از جهانی هستند که ما در آن قرار گرفته ایم در این نگاه انسان هرگز جدا از جهان نیست بلکه همیشه درون جهان است به همین دلیل هایدگر از مفهوم بودن در جهان سخن می گوید او معتقد است که بسیاری از رفتارهای ما از عادت های روزمره و از تاثیر دیگران شکل می گیرد اما انسان می تواند از این وضعیت آگاه شود و زندگی اصیل تری را انتخاب کند در اینجا مسئله زمان نیز اهمیت پیدا می کند زیرا آینده و امکان های پیش رو به انسان جهت می دهند